09982292579
info@mehraeen.ac.ir
فارسی پرچم
فارسی
یک زبان را انتخاب کنید
فارسی پرچم
فارسی
0
دسته ها
خانه تقویم‌آموزشی مدرس وبلاگ چارت‌‌دروس تماس‌با‌ما درباره‌ما انجمن‌ها
اصول مهندسی صنایع غذایی

جلسه 9

فصل خوردگی، انواع و دلایل تخریب مواد در صنایع غذایی را بررسی می‌کند. با درک عوامل مؤثر و انتخاب مواد و طراحی مناسب، می‌توان هزینه‌های ناشی از خوردگی را به حداقل رساند و ایمنی و کیفیت محصولات را تضمین کرد.
زمان مطالعه
120 دقیقه

فصل ۹: خورندگی و اهمیت آن در صنایع غذایی


۱. تیتر


مفاهیم خوردگی، انواع خوردگی، عوامل مؤثر و مدیریت آن در طراحی تجهیزات صنایع غذایی


۲. محتوا


خوردگی (Corrosion) تخریب مواد (معمولاً فلزات) در اثر واکنش‌های شیمیایی یا الکتروشیمیایی با محیط اطراف است. این پدیده در صنایع غذایی به دلیل وجود اسیدها، نمک‌ها و دما، اهمیت ویژه‌ای دارد.


۲.۱. مبانی خوردگی


  • واکنش الکتروشیمیایی: معمولاً شامل یک آند (اکسیداسیون فلز) و یک کاتد (احیا) است.
  • الکترولیت: محیط خورنده (آب، محلول‌های اسیدی/بازی، نمکی) که امکان جریان یون‌ها را فراهم می‌کند.
  • پتانسیل خوردگی: اختلاف پتانسیل بین فلز و محیط.

۲.۲. انواع خوردگی


  • خوردگی یکنواخت (Uniform Corrosion): تخریب در تمام سطوح به طور نسبتاً یکسان؛ رایج‌ترین نوع.
  • خوردگی گالوانیکی (Galvanic Corrosion): زمانی که دو فلز با پتانسیل متفاوت به هم متصل می‌شوند؛ فلز با پتانسیل کمتر (فعال‌تر) خورده می‌شود.
  • خوردگی حفره‌ای (Pitting Corrosion): ایجاد حفره‌های کوچک و عمیق، بسیار خطرناک.
  • خوردگی تنشی (Stress Corrosion Cracking): تخریب ناشی از تنش‌های مکانیکی در محیط خورنده.
  • خوردگی بین دانه‌ای (Intergranular Corrosion): تخریب در امتداد مرز دانه‌های فلز.
  • خوردگی ناشی از میکروب‌ها (MIC - Microbiologically Influenced Corrosion): فعالیت باکتری‌ها و میکروارگانیسم‌ها.

۲.۳. عوامل مؤثر بر خوردگی در صنایع غذایی


  • pH محیط: اسیدهای موجود در میوه‌ها، سرکه، محصولات لبنی خورندگی را افزایش می‌دهند.
  • غلظت نمک (کلراید): نمک‌ها باعث افزایش هدایت الکتریکی محیط و تسریع خوردگی می‌شوند (مخصوصاً خوردگی حفره‌ای).
  • حضور اکسیژن: عامل کاتدی در بسیاری از واکنش‌های خوردگی.
  • دما: افزایش دما معمولاً سرعت خوردگی را افزایش می‌دهد.
  • جریان سیال: ایجاد تلاطم می‌تواند خوردگی را تشدید کند.
  • انتخاب آلیاژ: مقاومت فلز در برابر محیط.

۲.۴. مدیریت خوردگی در صنایع غذایی


  • انتخاب مواد مناسب: استفاده از فولاد ضد زنگ (Stainless Steel) گرید بالا (۳۰۴، ۳۱۶)، آلیاژهای تیتانیوم، مس (در موارد خاص)، پلیمرها.
  • پوشش‌دهی: استفاده از پوشش‌های مقاوم (مانند اپوکسی، تفلون) برای محافظت سطح.
  • بازدارنده‌ها (Inhibitors): موادی که به محیط اضافه شده و واکنش خوردگی را کند می‌کنند.
  • طراحی صحیح تجهیزات: جلوگیری از ایجاد حفره‌ها، گوشه‌های تیز، و اطمینان از تخلیه کامل سیال.
  • کنترل محیط: تنظیم pH، کاهش غلظت نمک، کنترل دما.
  • بازرسی منظم: شناسایی و رفع خوردگی در مراحل اولیه.



۳. مثال


نگهداری سس گوجه‌فرنگی (pH پایین) در مخزن فولاد کربنی (Carbon Steel).


اسید موجود در سس، فلز را خورده و هم باعث تخریب مخزن و هم آلودگی محصول با یون‌های فلزی می‌شود.


راه حل: استفاده از مخزن فولاد ضد زنگ گرید ۳۱۶L که مقاومت بسیار بالایی در برابر اسیدها و نمک‌ها دارد.




۴. تمرین پایان فصل


۱. چرا خوردگی در صنایع غذایی اهمیت بیشتری نسبت به برخی صنایع دیگر دارد؟


۲. خوردگی گالوانیکی چگونه رخ می‌دهد و چگونه می‌توان از آن جلوگیری کرد؟


۳. سه عامل محیطی که باعث تشدید خوردگی در صنایع غذایی می‌شوند را نام ببرید.


۴. چرا فولاد ضد زنگ (Stainless Steel) برای تجهیزات صنایع غذایی ترجیح داده می‌شود؟




۵. نکات کلیدی


  • خوردگی می‌تواند باعث کاهش کیفیت محصول، خرابی تجهیزات و هزینه‌های بالا شود.
  • انتخاب درست مواد و طراحی مناسب تجهیزات، کلید کنترل خوردگی است.
  • آلیاژهای مختلف مقاومت‌های متفاوتی در برابر محیط‌های خورنده دارند.



درس متنی 9/9
در حال مشاهده
جلسه 9