چکیده:
بهینه سازی مصرف انرژی و فراهم آوردن آسایش محیطی در ساختمانها همواره از دغدغههای اصلی معماران جهان و خصوصا ایران بوده است. ساختمانهای مسکونی بدلیل استفاده ۲۴ ساعته توسط ساکنین از اهمیت ویژهای برخوردار می باشند، در همین راستا مهمترین نوآوریهای معماری بومی ایران در زیر مجموعه کنترل شرایط آسایش محیطی روی داده است. هدف پژوهش حاضر بررسی شرایط آسایش و تعیین بهترین فضاها با آسایش حرارتی مطلوب جهت طراحی و معماری همساز با اقلیم با تاکید بر کنترل مصرف انرژی است. محدوده مکانی مورد مطالعه شهر رشت و از دادههای اقلیمی آن شهر در بازه زمانی ۲۴ ساعته استفاده شده است. در این راستای الگو سکونت ساکنین در گرمترین روز سال 1401 مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور بررسی دقیق کارکرد بنا در تامین شرایط آسایش در فصل گرما از ابزار تحلیل کمی استفاده شده و مدلسازی بنا و ارزیابی توسط نرم افزارDesign Builder انجام شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که تمامی فضاهای موجود در بنا به جز دو فضاء در تمامی ساعات شبانه روز آسایش حرارتی قابل قبول دارند.
پاسخ به پرسش